Skip to content

ucroNistes dEl món uniU-vOs!

2010/07/10

ucroNistes dEl món uniU-vOs!

Alain i jo hem acceptat en més d’una ocasió que un dels pilars de la novel·la gràfica publicada el 12 d’Octubre va ser el programaEl nas de Cleòpatra” de Catalunya Ràdio. Avui serà potser un dia històric per a un poble que pretén passar de la ficció a la realitat. Per als grans amants de la fantasia política podem quedar-nos amb aquest article de Toni Sala [Avui-El punt]:


“Una manera d’entendre el món és posar-se a la pell de l’altre, i per als que dubtin de la misèria de la nostra posició –una posició que permet una sentència com aquesta–, he volgut fer una ucronia. Imaginem-nos que la història hagués estat més favorable als catalans. No hi ha derrota el 1714. Es constitueix la República Catalana sota la protecció imperial austríaca. El segle XIX, però, a la manera italiana, impulsat des de Castella, es produeix un gran moviment iberista que aconsegueix la unió dels regnes hispànics. Espanya és una confederació que inclou Portugal, Castella, el País Basc i Catalunya. El nacionalisme espanyol s’identifica fortament amb la llengua i la cultura castellanes, promotores de la unitat peninsular. No hi ha cap guerra civil, però Espanya participa en la Segona Guerra Mundial en el bàndol feixista. Derrotada, es fa una nova Constitució, ara autonòmica, en què els catalans ocupen el poder central. La capitalitat es desplaça a Barcelona.

Imaginem-nos, doncs, què seria per a la nació i el nacionalisme espanyols haver de llegir una sentència semblant a això:

El Tribunal Constitucional, per l’autoritat que li confereix la Constitució, ha decidit:

Estimar parcialment el recurs d’inconstitucionalitat plantejat per més de cinquanta diputats del Grup Parlamentari Catalaníssim contra la llei orgànica 6/2006, de 19 de juliol, de reforma de l’Estatut de Castella i, en conseqüència, declarar que

1. Manquen d’eficàcia jurídica interpretativa les referències a «Espanya com a nació» i a «la realitat nacional d’Espanya».

2. És inconstitucional i, per tant, nul·la l’expressió «i preferent», referida a la llengua espanyola en el seu ús per part de les administracions públiques i dels mitjans de comunicació públics d’Espanya.

3. És inconstitucional i, per tant, nul qualsevol plantejament d’un Consell General del Poder Judicial que no depengui d’un Consell de Justícia Català. Per tal de poder exercir, els jutges no tindran l’obligació de conèixer la llengua espanyola.

4. És inconstitucional i, per tant, nul que Castella hagi de realitzar un esforç fiscal similar o menor al que realitzin les altres comunitats.

5. El Síndic de Greuges pot actuar a tot Espanya.

6. El deure de conèixer l’espanyol no pot ser entès com una obligació jurídicament exigible.

7. Els símbols nacionals espanyols s’han d’entendre com a inclosos dintre de la seva indissoluble unitat amb la nació catalana.

8. Es protegirà el dret a rebre l’ensenyament en català com a llengua vehicular dintre d’Espanya.

9. Les competències exclusives de Castella no impediran l’exercici de les competències catalanes.

10. Els catalans tenen el dret de vetar qualsevol referèndum.

Que aquesta sentència es publiqui al Diari Oficial de l’Estat.

Barcelona, a quatre de juliol del dos mil deu.

Darrera actualització ( Diumenge, 4 de juliol del 2010 02:00 )”

Aquest mateix fet es va tractar en “El nas de Cleòpatra” en 2007:“Si el 1714 els anglesos haguessin ajudat militarment als catalans…”

I encara un altra vegada amb el tìtol “Si Catalunya aconseguís la independència“.

Fins aviat amics ucronistes.

UMPS & Hedoi Etxarte M.

[adur, Berria 2010.07.11]

Advertisements

Slavoj Zizek Iruñean Obamarena egiten

2010/06/13

Zizek Iruñean Obamarena egiten eta Lucky Strike kausa galduen defentsan (Marlaskak utzi artean)


[Topaketa baten kontaketa nazkagarriki egolatra eta posmoderno-kostunbrista (bikoizki okazgarria hortaz)]

[elkarrizketa ondo-egina nahi baduzu ez galdu denbora honekin, zoaz BERRIAra zuzenean Iñigo Astizen testua irakurtzera]

«Hedoi, esan ze galdera egingo zeniokeen Zizeki» bota zidan Astiz jaunak ekainak hamarreko goizaldean, «utzidak pentsatzen apur bat» (seguraski ez nuen hitanoa erabiliko). Ze kristo Zizek Iruñean! Eta une batez otu zitzaidan pRentsalariz janztea eta continental philosopherra entzutera joatea. Baina ez! Mitozalea naiz ez fana. Ezberdintasuna argi eginda eta jakinik Isabel Tocinok aurkeztu zituela topaketak, Vianako (Nabarrako) Printze Felipe eta abarrak aurreko eguneko ingurumarietan aritu zirela, antolatzaile lanetan Francisco Javier Mangado arkitekto zurrun, txapuzero eta presentaezin UPNroa izana zela, pentsatu nuen fantasiak ez daudela errealitatera eramateko, basatiegia izango litzatekeela eta gainera fantasia egin ostean beste berri eta gogorrago bat fabrikatuko nuela. Zizek bufoiaren paperean opustarrez inguratuta. Iruñetik autobusa hartu (esan dut posmoderno-kostunbrista izango zela euskal(elkar?) estilo zuri eta paradigma-berrikoenean gainera) eta pentsatu nuen “farolak eta izurdeak ez dira berdinak…” -edo aurrekoaren Diario de Navarran irakurriko ninan akaso “las farolas y los delfines no son ingüales pero…” [estilo ÁlvaroUribetarrean irakurri]. Lanaldia bukatu ostean Astiz jaunari galdetu nion faenaren inguruan eta hurrungo goxien ixengo zala es’osten.


12an Iruñera iristean Zapiain eta Bereziartua Larrunen ale berezi batekin paperezko hegazkinak egiten ari ziren eta esperoan Cordovillako egunkariko gurutzegramak egiten hasi zen Astiz. Nafarroako Noticias taldeko berripaperak zioenez aurreko arratsean Slavoj Zizek arkitektoak zerbait esana zuela, eta hurrengo egunean ere beste artikulu batean Zizek arkitektoa zela errepikatu zuten, deu ni do! ¡Qué nivel Maribél!

«Good morning Mister Zizek» horrekin hasi zen hamaiketako elkarrizketa, jokaldi eleanitzean maisuak «Diet Coke, Cola Light, Coca-cola Zero or whatever please». Edariak eskutan aurkeztu ninduen Astizek, «he is young, he is a writer, he is a Basque young writer» (dena gezurra ebidenteki) eta dena borobiltzeko «and he is a mythoman» «a what?» «a mythoman, someone who likes myths» «ok, ok, and who is your myth?» eta ataka larrian «Shostakovitch, Shostakovitch for example» («he is a good one» entzun nahi izan nion baina sinpatia erakusteko goizegi zen eta ez zidan hori esan). Mahaian jezarri eta Astiz argazkiak egitera joan zitzaionean Herr Bereziartua eta Herr Zapiainek elkarrizketatuaren emaitzen lerroburuak eman zizkidaten (ez da hau hori esateko unea, Argiaren bi bidali bereziak konprometituak geldituko lirateke eta ezer jakin nahi baduzue datorren asteko Argia eskuratu). Coca-cola lighta, Coca-cola eta kafesnea mahai gainean, berantz begirako Larrun aldizkari papiroflextuak, Astizen magnetofono pre-digitalean kasetteak birak ematen zituen (lantzean behin konprobatzen zuen ia birak ematen zituen, alde bat bukatutekeran eta zintari buelta eman bitartean «oh, now we can say it Viva Stalin!»), koadernoak eta boliak. Atzean argazkilari gajoa imintzioen segida atrapatu nahian, baina gure marxistak ez du ekonomia zentralizatuz bideratzen gorputza eta ia inposiblea egin zitzaion halako irudiak eskuratzea (horren erakusgarri Berriako maketatzaileen hautu kontserbadorea). Aurreko eguneko lerroburu elokuentean zentzu bikoitza ikusi ez zuenak Black Blockeko (berdin eusko zein laterriko) ikastaro azkarra behar du «ideologiak esan ezin duena idazten du harriak» horren atzean arkitektura gutxitxo zegoela ez zen Manga-do konturatuko.

Elkarrizketa hasi eta segidan berak gehiegi ez zekiela “hemengoaz” eta ordu laurden preliminarra bukatu ostean Slavoj jauna galdezka (Astiz apurka urduritzen ari zen morroiari informazionea ateratzen ez geniolako), eta gu lelo moduan makarronikoki erantzuten bere ixiltasunari: «do people speak Basque here?», «for example at University can you study in Basque? Oh, that’s perfect you can bypass Spanish learning English», Iñigok memoria ariketa eginarazi zion Sanzen aurreko arratseko elebakartasunari buruz, Iruñeko trafiko seinale legalak seinalatu nizkion «now it is legal but you can’t read it as it is 33% smaller and in grey». Erantzun bakoitzak galdera diferentea zuen «what’s better for you Socialists or PP in Madrid» eta gure erantzunari «this is exactly what Mao said about Nixon, you never now with liberal-tolerants and so on», edo «what do you think about the end of francoism? How was Franco with Basques?», «ok, that’s interesting» behin eta berriz errepikatzen zuen artikulatzea lortzen genuen erantzun manikeo eta fastpoetrykoekin. Momentu batean ez nekien nork hitz egiten zuen gure ahotik Jon Idigoras zen edo José Antonio Agirre. «In the 80ies we had basque punk, Radical Basque Rock, and in Madrid they were obliged to dance with Basque music or with the English one», «oh, really? We had the exact same phenomena in Slovenia, the Serbs danced with our music». Gurintze momentuak egon ziren hatzez apuntatzen gintuela «you are the moderns», «you are the universals». Sabino Arana Fundazioak pagatu beharko liguke esan genuenean «their motto was God and The Old Law but now they are very laiciziced (horrela esaten den esan dagigula Tomy Sheridanek) and they gave an important place to a gay and another to an African immigrant», aitortzen dut esan nuela «in the last democraticly elected Basque Autonomous Community Parliament the extreme Basque right (ikus EAJ-PNB) was in coalition with the Government with the extreme Spanish left (ikus EB-Berdeak)». «Here, socially speaking the Spanish left starts where the Basque right ends» esateko ahoberokeria beharrezkoa izan genuen (pluralean diot ez nintzelako zuzendua izan). Hamaika gai ez genituen ukitu, adibidez Iparraldea.

Agian «as I was told in India» eta «as I was told in L.A.» edo «as I was told in Shanghai» horretatik «as I was told in Pampelona by some Basques» pasako da. Aitor dezagun gure konspirazionismoa gustatu eta «paranoia is essential if you want to understand reality» bezalako perlak bota zizkigula SPD eta CIAren PSOE NATOzale eta GAL-sortzaileari buruz hitz egindakoan. Doctor Deseoren Respira y conspira gogoan eta «I should go» «I should go» horretan berandu ere iritsi zen 12etako meetingera. Atzean gelditu ziren Erregeari buruzko iritziak, esloveniaren etorkizuna serbia zela esaten zutenei botatako erregaliak, Hego Euskal Herrian sufragio unibertsala ez dagoela esn genionean jarritako «really?» aurpegia edo Egunkaria eta Eginen itxierari buruz hitz egin genionekoa. Ez genituen erantzunak prest, eta domaia da. «Would you mind if we take a picture as Chávez and Obama did?», «no no, come on, you should read this book!», «the intro is in English and the rest in Basque» eta antza aspertzen bazen pictureak begiratuko zituela itxiera ekitaldian. Eta eraikin hori suntsitua zutela Berlinen, it’s a shame.

Filologoen intereserako «triumphant» izan zen behin eta berriz (eta aurretiaz gutxitxo) entzun genion hitza. Egin dezagun Cortazarrek Rayuelan jazzarekin egin irakurketa intelektualizantea eta esan bizarreko goikaldea perfilatzen zuela ttua izango zuen beldurrez. Hemen jasotakoa kostunbrista da eta Astizek kasettea pasatzen didan egunetik bost asteko epean transkribatzeko konpromisoa hartzen dut.

Joan zitzaigula Gorka, Iñigo eta hirurok Catachúra joan ginen dejavu bat bilatzen duen miope koadrila bezala eta Mediamarket eta kafe hutsei buruz hitz egin genuen. Argi geratu zen, behintzat minutu batzuez, gure abismo sexualak hitzezko ekintza batengatik ordezkatu genituela. Baina berriro ginen urrun jan nahi genituen erroskoetatik.

Amaitzeko, mitozaletasuna baieztatzeko salbuespeneko fana izan behar naizenez Astizen fana egingo naiz «are you Mister Zizek?» hori galdetu ziolako eta ostean bere lan orduetan infiltratzen utzi zidalako, Coca-colak ordainduko nituelakoan, pixka bat es mucho, menos por más edo antzeko zerbait. (Elkarrizketa egiteko) Aukera historikoak desagertuak zirenean Leninen estilo finenean Iruñea gris ezjakinean ezpala sartu eta arkitektura posmoderno putrefaktoaren markotik Slavoj atera eta kafeina gurekin kontsumitzera bultzatzeagatik. Derradan, halere, Astizek aitortuko didala egin diodan mesede fetitxista-perbersoa. Iñigok Zizek eta bere txirrindularen argazkia nahi zuen (bai begiratu nire ezkerrera argazkian txiki-txikian zer dagoen) baina eskatzea lotsamangarria zitzaiolakoan zerbait inprobisatu behar izan nuen eta horregatik otu zitzaidan Chávezena egitea Slavojk Evo hormonarik gabeko oilozalea nahiago badu ere.

Hedoi Etxarte

PS.:«oh, do you know the vicepresident from Bolivia? He is a really interesting guy, a true leninist, he reads Badiou aswell»


PS.2: sorpresa fina gaur Greba Zoriontsua (Lucky Strike) tabako kaxen diseinu berriak dispertsioaren aurka egiten duen aldarria (begiak eta burmuina dituenak ikusiko ditu bi geziak estrategikoki paratuak). Gasteizen diote «homofobo eskuindar baten antzekoena homofobo ezkertiarra da», Marlaskak tabako kaxa hauek debekatu gabe ere hala berresten du bere jardunarekin Zizek/Soralen tesi anti-sozietala: «torturatzaile heterosexual espainol baten antzekoena torturatzaile homosexual baskoa da».


euskal sindikalismoa maritxutu dezagun!

2010/06/02

EUSKAL SINDIKALISMOA MARITXUTU DEZAGUN

Stop gure amerikartzearen europartzeari!


Periferikooi gertatzen zaigu, aurreiritzi pobretuak uranio purutzat ditugu. Eta “gure” operari zartzuela deitzen diogu, Italia, Alemania, Austria eta beste laterrietako puntako musika formak, mitoen aplikazioak eta maitasun subertsiboaren mezuak alboratzen ditugu. Atzerrietako ideia finak gure egitea bikaina da, arazoa da AEBetako film kutreak kultuzkotzat ditugunean (i.e. Scarface, Taxi driver), idazkera automatikoak txunditzen gaituenean Ernst-Freud-Breton tandema ezetsi eta zuzenean beatniketara joaz. Bai, beste aberastasunak gure egitearen alde, bai Chatty Chattyk konta dezala ETAkide batzuen fuga Martutenetik; Jim Morrisonek inspira dezala Mutrikuko popa; Donostialdeako hintxak jantzi daitezela St Paulikoen gisara, eraman dezatela Neguko Jauregira eraman zuten bandera; Mozarten bidetik da Arriaga basatia. Hermann Hesse nidea baina Kerouac laletxe da. Kanta dezagun Ne me quitte pas frantsesik jakin gabe baina Brellek baina patetismo amoroso handiagoarekin.

Bai.

Bai, amerikartu gaitezen, erabat. Ez ditut nahi magrebtar azpi-proletarioak mugikorra topera dutela andrazkoak jazartzen MTVn ikusi bezala, sor ditzatela Chuck D-ren misilak lehenago eta ohartuko dira ez dutela Etsai Publikoek andrea jazartzen. Aurrera kamiseta zabalak! Baina non daude jazz-manak, nork abestuko die 2010eko Fruitu Madarikatuei, nork Boterea Borrokatuko.

Erromatar agurra egin baino lehen Beethovenen bederatzi sinfoniak entzutea etxerako lan. Esbastika tatuatu aurretik Nietzscheren lan guztiak irakurri eta iruzkinduak. Ez dugu behar Irlandak erdietsi zuen independentzia Eddy Rocket’setan ingelesez McDonald’setako zaborra bera eskatzeko. Esan dute Égalité et Réconciliationekoek: “Stop à l’islamisation de notre américanisation”, guk ere ez dugu nahi hallal zabor-janaria, ezta bio zabor-janaria, ezta euzko zabor-janaria. Amerikartu gaitezen, irakur dezagun Adam Smith Susan Georgek egin bezala neoliberalismoa eraisteko, erreferentzia ezberdintasunak ez gaitzala ikara. Amerikartu dezagun gure diskurtso antizapaltzailea, bortizkeria politikoaren aldekoa Hueyk eta Davisek egin bezala, ez soilik itxuran. Bai, Pantera Beltzen estetika modan dago baina nork sartuko ditu pistolak presondegietan? Pantera Beltzen logoa, ile orrazkera eta musika oso da erakargarria, baina zertarako nahi dugu Céline Trotskik bezala ez badugu osoa gure egiten, ez bagara bere arrazakeria ere asumitzeko gai, zertarako maitatu inoren alde infimoa soilik. Nor dago prest musulman egiteko eta Tariq Ramadamen aitari eskutitza idazteko Malcom Xak bezala? Areago, nor dago prest islamiarra egiteko eta alde batera uzteko teterietako fartsa kulturala?

Amerikartu gaitezen eta goazen Boliviara Tamara Bunke “Tania”rekin masakratuak izatera, utz ditzagun simulakro hauek guztiak, amerikartu gaitezen Che Guevara bezala, biak behar ditugu kamisetak eta pertsonak. Zer da hau Alemaniako 80 hamardako egunkari hori, sandinistentzako armak erostera deitzeko bono-laguntzak zituena eta egun inperialismo berdearen egunerokoa dena? Utz diezaiogun betiereko turistak izateari, gure bizilekuetan ere turoperadoreen paketeak kontsumitzeari. Utz diezaiogun, Zizekek hala eskatzen digulako bakarrik bada ere, zinikoak izateari besteen berezitasun kulturalak gustatzen zaizkigula esatean, prest al gaude osoki gure egiteko? Edo honek guztiak Kusturitzaren film etnofolkia behar du izan. Tribua gustatzen zaigu baina ez gaitzala inork eskarifika. Flamenkoa gustatzen bazaigu laket dezagun ondoko kaleko ijitoen usaina eta heroina.

Maritxutu dezagun euskal sindikalismoa!

Euskal sindikalismoak mundu guztiko proletarioak eta trabestiak behar ditu. Maritxu eta operarioak, kognitariatuko neskazaleak, borroka bai jaia ere bai! Eta Intxortan fusilekin eskusoinuak zeuden eta gaur ere behar ditugu hauspoak, trikitiak, bafleak, 80ko hamarkadako punk-rock txarra, 90eko disco-popa, soula eta walkiriak kapitala eraisteko. Ezin dugu beste greba bat jasan musika izango duten kamioirik gabe, dantzatzen dun gerri bat ez da inoiz hilko, Atenasek Esparta garaituko du.  Xalala abestuko dizuegu biluzik:

Komenientziazko amerikartzearen antidoto hoberentzat dut erabateko amerikartzea. Ez ditut nahi adibide gisa Parisko burges homosexual amerikartuak. Ez dut nahi postporno edulkoraturik, Judith Butler jasangaitza nahi dut, ehuneko ehunean, entzun nahi ditut bere sei esaldiak “edalontzi” hitza esan ezin duelako: “onartuko bagenu konbentzioak dioela gure kulturak ontzi moeta honi -zeina edateko erabili ohi den, oro har ura-…”. Norbait maite dugu biharamuneko ahoko kiratsa jasaten dugunean eta biharamunean hankartea edoskituko geniokeenean. Bai. Dena ala ezer ez hain justu. Turistek oro har ematen dute popatik, garbi utzi didatena San Frantziskoko transmarikabolloek da haiei ere euro-homo-progreek popatik ematen dietela. Euskal Herriak ez du behar queer-sofrito sinplifikaturik, behar ditu Preciado eta behar du Virginie, behar ditu liburuak eta ez aipuak, behar ditu manifestu poetikoak eta ez eslogan kadukatuak. Behar du mamia eta ez pose post-punka.

Entzun nahi dut Hemendik at! topera aurki izanen den greba orokorrean, ikusi nahi ditut tangak, txapelak, mantilak eta txano estremadurarrak dantzan edo harriak botatzen. Bandera horiek guztiak ikusi nahi ditut eta ez kolorea gastatu zaizkien labEla duen sindikalismo mitxelinduna, hay algo aquí que va mal Euskal Herriko langileen sektore puteatuena diren etorkinak langileen manifetan ikusten ez ditudanean, erakusleihoak hausten ez direnean, molotov koktelak egiten ez dakigunean, tuba jotzeko Benjamin deitzen ez dugunean. Honek Fuck Parade globala behar du izan. Zertarako oparitu kondoiak historian txorta gutxien egiten den garaian. Yankeelandiatik datorrena estetizatuz, dena itxura eginaz, dena pastazko betaurrekoekin Aragonen artelanak trafikatuz eta soula irudi hutsa bilakatzen.

Amerikartu dezagun gure belztasuna, gure maritxutasuna; amerikartu dezagun gure sozialismoa eta gure independentzia, amerikartu dezagun gure musika, edo alematartu dezagun edo arabiartu dezagun.  Baina erabat!

Segi dezala dantzaldiak eta norbaitek azal dezala (behingoz) zergatik gelditu den atlantikoan kuirtasunaren diskurtso soziala eta performantzea iritsi den soilik Europa zaharrera.

Je veux ton amour et je veux ta revanche!


Alain M. Urrutia & Hedoi Etxarte M. & M. Joanes Apaolaza

denak ari dira eguraldiaz GASTEIZen

2010/05/03

Liburua behin irakurri baduzu, birritan edo inoiz ere ez. Burukopean gordetzen baduzu edo ez baduzu behin ere ikusi zatoz datorren maiatzaren 13an Gasteizko Unibertsitate Pabilioiara DENAK ARI DIRA EGURALDIAZ GU EZ hitzaldia entzutera. Baina aurretik Patxi Gaztelumendi jaunarekin IRRATIA.COM saioan izango gaituzue datorren astelehenean (Maiatzak 10) 18etan Bilbo Hiria irratian eta sarearen bidez planetako azken txokoan.

Laster arte,

Alain&Hedoi&Joanes

zapatuan Gernikan 20etan

2010/04/19

fantasiak kartografiatuz

2010/02/02

Joanes Apaolaza, ni neu, biluztu zenetik gertaera potolo bakoitzaren inguruan ixiltasunean egon behar izan da, IHES EDERRA atera zenetik pertsona izatetik pertsonaia izatera pasa delako (nork edo nork Bilbon kaña bikainak zerbitzatzen ikusi badu ere).

Gertaera potoloen analisi edo satiran sartu ez baina irudi-eleberriarekin lotura duen gai batekin gatoz gaurkoan: kartografia edo mapagintza (Santutxu-Txurdinagako eztabaidagai interesgarrietako bat ere hau izan zen).

Greenwichekoa ez da meridiano bakarra-ko (Koldo Izagirre) eskolan mapen ingurukoak entzunda genituen eta, zergatik ukatu, Alain, Hedoi eta Joanesi Situazionisten fantzineen, manifestuen eta buru-lastoketen (Lakasta&Zaldieroren baimenaz) zale garenez mapa subjektiboak gustatu izan zaizkigu (ez beraien isurialde sikologizatzailean baizik eta konstazio kinesiko hutsari dagokionean). Umorea oso kontu serioa dela argi utzi izan digute gure maisu Dieudonné, Oteiza, Siné, de Funès eta Eliseo Gilek. Lan umoristikoan ere, noizean behin Pays Basque Infon informazione taxuzkoa ematean duten ironia (zailki aurkigarria Hegoaldeko komunikabide generalistetan) ukitua laket zaigu. Gaurkoan, interneteko astekari horretan Roiditek egindako kroniketan azkenaren kopipeista irakur dezakezu segidan (gainontzekoen gordailua hemen).

Mapagileen artean, guk nahiago piratak  klimatologo eta erret-zaleak baino.

Izan funka!

Joanes Apaolaza, Alain M. Sueskun, Hedoi M. Sueskun.

21. Cartographions un fantasme

Par Roidite

Roidite -k idatzia

Ah don Miguel, vous déploriez il y a cent ans que cette chroniqueuse du Delaware fût peu portée sur la géographie, elle qui pensait trouver Malaga sur les îles Canaries. Rassurez-vous, un siècle après, les Nords-Américains comme les Français, peuples légèrement auto-centrés, sont les moins doués que l’on connaisse pour la science géographe ; ils pensent en somme que l’Afghanistan se trouve derrière l’Autriche.

C’est donc d’après la fameuse carte de CNN lors des émeutes de 2005 (carte qui mesure les progrès réalisés), que je pondrai ma propre carte du « Basque country ». Un fantasme où se poseront mes 21 cocottes endimanchées en guise d’insurrections, en un ballet frondeur, comme autant de foyers de tendres révoltes, de soulèvements emplumés.

Don Miguel, c’est où, le Delaware ? Et si je le plaçais entre Ossès et Garazi ?

mapona

Voilà pour aujourd’hui, mon bon Miguel, toi et ta Concha, ta Concepcion, vous pouvez vous rendormir. Le pays basque fut entièrement reconstitué ou presque à partir de votre histoire fidèlement retranscrite je l’espère. Pour des raisons scientifiques, je n’ai pas voulu donner un tour sentimental à ces expériences. Il ne me reste plus qu’à espérer un accueil digne de ce nom, que les lecteurs découpent chaque cocotte selon les pointillés et les placent aux endroits les plus judicieux de ce pays farouche. Si possible, en hauteur. Elles indiqueront aux randonneurs égarés comment se perdre d’avantage. Quant à ceux qui savent où ils vont, qu’ils aillent au diable.
poule14_2
Des anti-cairns, parfaitement, mon bon Miguel. Des balises pour se perdre, des panneaux pièges, des anti-cernes aussi pour ne pas vieillir trop vite. Pour que les souris n’aillent pas au bal à Espelette sans leur masque-à-rat.

– Les amateurs de guide seront déçus!
– Ceux qui s’attendaient à une biographie de Miguel de Unamuno, aussi!
Coup double! Ce n’est pas tous les jours que l’on peut mécontenter tout le monde et son père.

FIN.

logo-definitif-coup-web

abas-la-600

Cocotte à fabriquer. Découpez selon les pointillés…

poule14

bHL eTa séGolÈne roYaL

2010/01/13

Bai, munduko hiritarrek ere irakurri dute IHES EDERRA…

Manhatan, Paris, Bartzelona eta Tel Aviven lofta duten nomada garaikideek erebai…

Ezker kabiarraren zaldunen eskuartean beraz Uchronia Spartakista

Segi ongi botoks iraultza!

Joanes Apaolaza